PL / EN
Logotyp serwisu lamode.info
Moda lat 20. Popularne ubrania, pożądane fryzury, kultowe akcesoria

Moda lat 20. Popularne ubrania, pożądane fryzury, kultowe akcesoria

Styl lat 20. regularnie zaznacza swoją obecność w modzie. Przeczytajcie!

Moda w latach 20. była pełna blasku i młodzieńczej fantazji. Stroje miały też nie krępować ruchów, by pozwolić noszącej tańczyć Charlestona, jeździć samochodem i grać w tenisa.

Styl epoki lat 20. kreowały roztańczone Flapperki, tajemnicze aktorki kina niemego i projektantki mody wyzwalające kobiecą talię z restrykcyjnych gorsetów.

Moda damska w latach 20.

Lata 20’ XX wieku naznaczone były ogromną kulturową zmianą, u której podstawy legł ruch sufrażystek. W 1920 roku amerykańska konstytucja w końcu włączyła kobiety w prawa wyborcze (we Francji dopiero w roku 1945), wprowadzając tym samym nowy rodzaj wolności dla kobiecej samoekspresji. Upadł stary porządek społeczny, a w jego miejsce pojawiła się wyzwolona sztuka, moda i architektura.

Wpływ na rewolucję w modzie mieli przede wszystkim paryscy projektanci. Wśród nich należy wymienić: Poiret, Patou, Molyneux, Chanel, Lanvin, Lelong, Callot Soeurs i Vionnet. Co dokładnie im zawdzięczamy? Oto kluczowe elementy kobiecego stylu w latach 20’ XX wieku.

Moda lat 20. - cechy charakterystyczne 

Moda lat 20’ to znacznie więcej niż ikoniczny look chłopczycy (ang. flapper look), bob, długie naszyjniki, damskie kapelusze w kształcie hełmu (ang. cloche hats), męski żargon i tańce w rytm Charlston. Eksplozja kreatywności przyniosła innowacyjne style sukienek, włosów, strojów kąpielowych, butów – a lista im dłuższa, tym wyżej podnosiła poprzeczkę wszystkiemu temu, co nowe i nieodkryte.


Moda lata 20-te. Jak ubierano się w czasie międzywojnia?

Pierwsze skojarzenie, jakie nasuwa się na hasło moda lata 20. to flapperki. Młode i zadziorne kobiety zaczęły podważać utarte standardy i skostniałe normy społeczne, a przy okazji wylansowały charakterystyczny styl, całkowicie zrywający z tradycjami poprzedniej epoki – Belle Epoque. Uważa się również, że Flapper Girls były pierwszą subkulturą młodzieżową w historii. Ikoną ruchów flapperek zostały przede wszystkim aktorki kina niemego – Clara Bow czy Olive Thomas.

Kobieca moda stanęła w tym okresie przede wszystkim pod znakiem skróconej długości – spódnice zaczęły odsłaniać łydki i kolana, a długie, zabudowane rękawy zastąpiono ramiączkami i wycięciami eksponującymi ramiona i plecy. Uwagę w modzie zwracał również obniżony pas – zamiast akcentowania naturalnej talii, tworzono prostą linię ciała. Cięte z kosa sukienki miękko opływały sylwetki, a niższy stan zaznaczano i dekorowano szerokim lub cienkim paskiem, ozdobną falbaną, cekinami czy wstążką.

Szalone lata 20-te to także nowi projektanci wkraczający na modową scenę, którzy wyzwolili kobiece ciała z gorsetów. Jednym z pierwszych designerów promujących prostą sylwetkę, bez sztucznie wykreowanego wcięcia był Paul Poiret. Jego misję kontynuowała ukochana projektanta epoki 20s i 30s – Gabrielle „Coco” Chanel oraz mistrzyni surrealizmu w modzie – Elsa Schiaparelli.

Praca designerów również przeszła znaczącą zmianę w latach 20. Dzięki industrializacji poprzednich dekad i otwarciu ogromnej liczby fabryk różnych branż, a także opracowywaniu nowych tkanin syntetycznych, konsumenci mogli zaopatrywać się w odzież typu ready-to-wear. Również z pomocą domów towarowych, obficie wyrastających na mapach dużych miast, modne ubrania stały się dobrem konsumpcyjnym, a nie tylko produktem luksusowym – szytym na miarę i dopasowanym do konkretnego klienta. W efekcie kobiety zaczynają nosić kupowane w butikach wiskozowe sukienki czy nylonowe pończochy.

Jednym z silnych trendów w modzie międzywojnia był sport, stąd też duża popularność obuwia inspirowanego różnymi dyscyplinami, elastycznych marynarek z tweedu czy dżerseju oraz plisowanych spódnic tenisowych – młode kobiety chciały swobodnie uprawiać aktywność fizyczną czy jeździć samochodem. Otwarcie nowych rynków eksportu i importu oraz liczne odkrycia archeologiczne tamtych czasów, głównie w Egipcie również miały niemały wpływ na stan wizażu i mody lat 20. W strojach tej epoki pojawiają się więc motywy egzotyczne – bogate hafty ilustrujące chińskie kwiaty, szerokie rękawy inspirowane japońskimi kimonami czy geometryczne cięcia z prostą grzywką, nawiązujące do postaci Kleopatry.

Kobiety lat 20. zdecydowanie kochały lekkie i niekrępujące ruchów sukienki. Rok 1926 to prawdziwy przełom – Coco Chanel projektuje pierwszą małą czarną, która prędko staje się klasykiem w każdej kobiecej szafie. Chętnie zakładano również kreacje bogato dekorowane błyszczącymi cekinami czy kaskadami frędzli – wszak był to strój idealnie nadający się do tańca Swingu czy Charlestona. 

Moda lat 20.: sukienki 

Luźne sukienki na ramiączkach jako strój dzienny (wcześniej noszone były jako bielizna) swój debiut odnotowały w 1916 roku, pojawiając się w kolekcji domu mody Lanvin, u Callot Seours i Coco Chanel. Jednak dopiero rok 1920 przyniósł ich dominację wśród dziennych i wieczorowych stylizacji. Swobodnie zawieszone na ramionach, zazwyczaj kończyły się tuż za kolanem, a ich talia została obniżona do linii bioder. Występowały w pastelowych odcieniach kremu, pudrowego różu czy błękitu. Doskonale korespondowały z ruchem ciała, zachwycając szlachetnością i połyskiem. Modele popularne w tamtych latach to także te zdobione frędzlami w jazzowym klimacie oraz posypane kamieniami, cekinami czy koralikami, które zastępowały biżuterię, a nawet współgrały z nią. Takie projekty wyjątkowo wirowały w tańcu i mieniły się w blasku światła.


Lata 20.: Coco Chanel i mała czarna 

Coco Chanel od początku miała słabość do prostych projektów, a wprowadzenie małej czarnej w 1926 roku przywróciło czerń do łask na kilka lat zanim inni projektanci dostrzegli jej wartość. Ale jedną z najbardziej znaczących zmian okazało się nagłe odsłonięcie kobiecych nóg, co ściągnęło ich uwagę na pończochy i rajstopy, których sprzedaż poszybowała w górę. Za jeden z najbardziej jakościowych materiałów wciąż uznawany był jedwab (tańszy zamiennik to krepa), a wśród najpopularniejszych kolorów królowały beże, biele i szarości. Obok nich modne były delikatne pastele.

Garderoba w latach 20. XX wieku

Chłodniejsze miesiące przynosiły do kobiecej garderoby płaszcze typu wrap-over oraz kurtki i kardigany zakładane na koszule, które zestawiano z plisowanymi spódnicami. Nie zapominając oczywiście o obowiązkowym kapeluszu w kształcie hełmu! Na letnie wieczory popularnym wyborem były proste sukienki, często bez rękawów, z dużym, lejącym dekoltem. Kreacje na wieczór, często sięgające połowy uda były prawdziwą rewolucją w modzie. To okres, w którym kobiety zaczęły odsłaniać także całe ramiona i plecy. Noszono wówczas także spodnie, by podkreślić równość wobec męźczyzn.

POLECAMY: LATA 50' XX WIEKU W MODZIE DAMSKIEJ

Popularne akcesoria w modzie lat 20. 

Pośród dodatków królowały opaski zdobione piórem i efektownym ornamentem wysadzanymi kamieniami. Dekoracje najczęściej szły w parze ze sznurem pereł, dekoltami obszytymi kryształkami czy torebką posypaną cekinami. W modzie dominował sceniczny błysk, a często używanym akcesorium była cygarniczka.

Akcesoria epoki 20s były pełne fantazji i artyzmu. Kobiety wybierały intrygujące nakrycia głowy: egzotyczne turbany, miękkie, okalające twarz czepki czy opaski z piórami. Dopełniały je futerkowe czy pierzaste etole oraz szale. Także biżuteria była ornamentalna – kostiumowa, z dużymi kamieniami szlachetnymi i w pełnych objętości rozmiarach. Najchętniej noszono duże naszyjniki, długie sznury pereł czy ogromne broszki.

Duża nowością w modzie były nylonowe pończochy, dzięki wynalezieniu tego materiału, które były znacznie tańsze niż ich jedwabne odpowiedniki, a na dodatek można je było pokryć różnymi wzorami. To również świetnie się przyjęło w modzie lat 20. i kobiety chętnie wybierały pasiaste czy kwiatowe nylony.

Z kolei popularne w tym czasie obuwie było przede wszystkim inspirowane sportem. I tak, na nogach modniś można było zobaczyć a’la tenisowe czy krykietowe pantofelki, a także dwukolorowe oksfordki i mary jane – koniecznie na słupkowych obcasach, które dla wygody w chodzeniu i w tańczeniu były średnie lub niskie. 


Styl lat 20.: fryzury i makijaż

Kobiety zmieniły także swoje uczesania. By podkreslić swoją niezależność i wolność, ścinały włosy na boba, który obecnie ponownie powrócił na wybiegi. Krótkie włosy były skrywane także pod kapeluszem, a miłośniczki ultra zmysłowych uczesań stawiały na miękkie i lśniące fale. Wyrazisty był także makijaż na bazie czerwonej szminki i zaznaczonych czarną kreską oczu.

Lata 20. Jak się malowano i czesano?

Kino nieme ze swoimi gwiazdami wylansowało widoczny i bardziej oczywisty make up. Również poza planem – na co dzień zaczęto stosować podkłady i pudry o mocnym kryciu i w jasnych kolorach, a jedną z popularniejszych marek beauty był Max Factor. Na policzki aplikowano dużą ilość różu, a brwi zwężano i nadawano im wydłużoną i niemal prostą linię, sięgającą aż do skroni. Akcent w makijażu położony był przede wszystkim na oczy, które miały być tajemnicze i hipnotyzujące – rzęsy były intensywnie przyciemnione i pełne objętości dzięki maskarze, a kontur powiek podkreślony eyelinerem. Co ciekawe, oczy malowały nie tylko panie, ale i panowie, szczególnie kinowi amanci.

Z kolei na usta nakładano raczej delikatniejsze odcienie klasycznej czerwieni, kluczowe znaczenie miała jednak ich linia – chodziło o nadanie wargom kształtu delikatnego serduszka.

Jednak prawdziwa urodowa rewolucja została przeprowadzona w uczesaniach lat 20. Było to drastyczne zerwanie z wizerunkiem Dziewczyny Gibsona poprzednich dekad, która miała długie, falowane i wysoko zaczesane pasma. W czasie międzywojnia zastąpiły je krótkie, wygodne i niemal chłopięce fryzury. Popularnością zarówno wśród aktorek, jak i zwykłych kobiet cieszyły się króciutkie, proste boby z mikro grzywkami, pasma miękko pokarbowane po bokach czy gładkie uczesanie z wywiniętym loczkiem, znane wówczas jako Garçonne, czyli chłopiec. 

W galerii zdjęć zobaczycie inspiracje w modzie damskiej lat 20.

video

CHANEL JESIEŃ ZIMA 2022/23

tagi: historia mody | kolory | TRENDY |

podobne artykuły