Logotyp serwisu lamode.info

Elity mają swój nowy ulubiony deser. Kosztuje 1400 zł i jest z marcepanu

Principessa, słynny tort z cukierni Sant Ambroeus, stała się kulinarną obsesją nowojorskiej socjety.

Elity mają swój nowy ulubiony deser. Kosztuje 1400 zł i jest z marcepanu 223209

Nowojorska elita Upper East Side pielęgnuje własne rytuały luksusu, takie jak lunch w eleganckiej restauracji, czy zakupy na Madison Avenue. Do tego repertuaru dołączył deser, którego pastelowy odcień przypomina kreacje z pokazów haute couture. Principessa, słynny tort z cukierni Sant Ambroeus, stała się kulinarną obsesją nowojorskiej socjety. Zamawiają ją ludzie mody, gwiazdy i bywalcy najbardziej prestiżowych przyjęć. Jej receptura liczy niemal sto lat, największa wersja kosztuje nawet 360 dolarów, a cukiernicy przygotowują około 400 porcji dziennie. Skąd fenomen różowego tortu, który wyrósł na nowy symbol dobrego smaku?

W tym artykule przeczytasz:

  • czym jest Principessa, różowy tort z Sant Ambroeus, który zdobył status najmodniejszego deseru nowojorskich elit,
  • jak szwedzka receptura przygotowana dla trzech księżniczek trafiła do mediolańskiej cukierni, a następnie na Manhattan,
  • co kryje się pod pastelową warstwą marcepanu i dlaczego smak Principessy zachwyca kolejne pokolenia,
  • w jaki sposób tort stał się ulubieńcem branży mody, nowojorskich PR-owców i gwiazd,
  • dlaczego klasyczny deser sprzed niemal wieku wygrywa dziś z cukierniczymi trendami z mediów społecznościowych.

Principessa z Sant Ambroeus. Jak smakuje najmodniejszy deser Nowego Jorku?

Pasteloworóżowa kopuła, idealnie gładka powierzchnia marcepanu i dyskretna dekoracja. Principessa wygląda niczym cukiernicza interpretacja estetyki włoskich domów mody. Jej urok opiera się na prostocie formy, która skrywa starannie dopracowaną kompozycję smaków.

Pod cienką warstwą różowego marcepanu znajdują się puszysty biszkopt cytrynowy, aksamitny krem waniliowy i lekka bita śmietana. Cytrusowa nuta przełamuje słodycz, a migdałowy aromat marcepanu dopełnia smak. Każda warstwa zachowuje własną teksturę, tworząc deser delikatny, kremowy i zaskakująco lekki. W przeciwieństwie do współczesnych tortów ze skomplikowanymi dekoracjami, Principessa pozostaje wierna klasycznej elegancji. Jej rozpoznawalny kształt i pudrowy róż stały się znakiem firmowym Sant Ambroeus, mediolańskiej cukierni z niemal dziewięćdziesięcioletnią tradycją.

Obecnie różowy tort należy do najbardziej pożądanych pozycji w menu lokalu. Według CNN cukiernicy przygotowują około 400 porcji dziennie w dziesięciu lokalach na dwóch kontynentach, a największe torty osiągają cenę 360 dolarów.

Przeczytaj też: Najbardziej designerskie restauracje w Warszawie. 5 adresów, które warto odwiedzić jesienią

Principessa ciasto

Fot. IG @lalascakes

Arystokratyczny rodowód Principessy

Rodowód Principessy prowadzi do Szwecji lat 20. XX wieku i kuchni Jenny Åkerström, nauczycielki gotowania oraz autorki książek kulinarnych. Wśród jej uczennic znalazły się trzy córki księcia Karola, brata króla Gustawa V – Margaretha, Märtha i Astrid.

W 1929 roku Åkerström opublikowała książkę „Prinsessornas Kokbok”, w której znalazł się przepis na ciasto znane jako grön tårta, czyli zielony tort. Delikatny biszkopt, krem, bita śmietana i charakterystyczna warstwa zielonego marcepanu zdobyły uznanie młodych arystokratek. Z czasem deser otrzymał nazwę prinsesstårta, nawiązującą do jego królewskich wielbicielek.

Losy trzech księżniczek splotły się później z europejskimi dynastiami. Margaretha została księżniczką Danii, Märtha norweską księżną koronną, a Astrid królową Belgów. Sam tort na stałe zagościł w szwedzkiej tradycji cukierniczej.

Kilka lat po publikacji książki Åkerström, w 1936 roku, w Mediolanie otwarto Sant Ambroeus. Cukiernia, położona w eleganckiej części miasta niedaleko La Scali, szybko zyskała uznanie klientów przywiązanych do klasycznego włoskiego stylu. W jej repertuarze pojawiła się również Principessa, inspirowana szwedzkim tortem księżniczek. Zielony marcepan zastąpił pudrowy róż, a recepturę dostosowano do własnej cukierniczej tradycji. Wersja Sant Ambroeus zrezygnowała z malinowego dżemu, stawiając na delikatność waniliowego kremu, śmietany i cytrynowego biszkoptu. Nawiązanie do arystokratycznego rodowodu przetrwało w firmowej książce kucharskiej Sant Ambroeus, która przedstawia Principessę jako ulubiony tort księżniczki Margarethy.

Principessa ciasto

Fot. IG @missconciergenyct

Z Mediolanu na Manhattan. Jak Principessa stała się symbolem nowojorskiego luksusu?

W 1982 roku Sant Ambroeus otworzyło lokal na nowojorskiej Upper East Side, przenosząc mediolańską kulturę kawiarnianą do dzielnicy zamieszkiwanej przez zamożnych nowojorczyków. Eleganckie wnętrza, włoskie espresso i starannie przygotowywane wypieki doskonale odpowiadały upodobaniom tamtejszej klienteli. Z biegiem lat cukiernia stała się miejscem spotkań ludzi związanych z modą, sztuką i mediami. Przy stolikach Sant Ambroeus odbywają się nieformalne spotkania biznesowe, popołudniowe rozmowy i lunche, podczas których równie istotne jak menu pozostaje towarzystwo.

Principessa doskonale wpisała się w tę scenerię. Jej subtelna kolorystyka, europejskie pochodzenie i rozpoznawalna forma odpowiadają estetyce dyskretnego luksusu, tak silnie obecnej w nowojorskich kręgach towarzyskich. Różowy tort zaczął pojawiać się na eleganckich przyjęciach, wydarzeniach branżowych i prywatnych uroczystościach. Z deseru zamawianego do kawy wyrósł na przedmiot pożądania, którego obecność na stole stała się niemal równie wymowna jak wybór odpowiedniej kreacji.

Przeczytaj też: Oto najpiękniejsza stołówka świata 2026. Wygląda jak luksusowa restauracja i znajduje się w Warszawie

Principessa ciasto

Fot. IG @santambroeus

Lindsay Lohan, „Town & Country” i branża mody. Kto pokochał różowy tort?

Popularność Principessy dawno przekroczyła granice cukierni. Tort stał się elementem wizualnej oprawy wydarzeń organizowanych przez marki luksusowe, magazyny i osoby związane z branżą kreatywną. Amerykański magazyn „Town & Country” wybrał go do świętowania swojego 180-lecia, podkreślając związek deseru z elegancją i towarzyską tradycją. Principessa pojawiła się również w urodzinowej oprawie Lindsay Lohan, która pokazała różowy tort na Instagramie.

Fenomen cukierniczej ikony zainteresował także markę Flamingo Estate z Los Angeles. Inspirując się charakterystycznym zapachem deseru, firma stworzyła kolekcję produktów obejmującą między innymi mydło, świecę i olejek zapachowy. Migdałowe, pudrowe akordy przywołują atmosferę luksusowej cukierni i słodycz marcepanu. Principessa zaczęła więc funkcjonować jako pełnoprawna inspiracja estetyczna. Jej kolorystyka i aromat przeniknęły do kategorii beauty oraz produktów do wnętrz, a sam tort zyskał rozpoznawalność wykraczającą daleko poza gastronomię.

Principessa ciasto

Fot. IG @santambroeus

Luksus za cenę kawałka ciasta. Dlaczego nowojorskie elity pokochały Principessę?

W fenomenie Principessy fascynuje również jej dostępność. Cały tort, zamawiany na ekskluzywne przyjęcie, pozostaje kosztowną przyjemnością. Pojedyncza porcja pozwala jednak uczestniczyć w rytuale luksusu bez wydawania setek dolarów.

Daise Bedolla, cytowana przez CNN, wspominała, że w czasach studenckich razem z przyjaciółką składały się po siedem dolarów na kawałek Principessy. Jadły go na ławce, wyobrażając sobie, że znalazły się w filmie „Maria Antonina” Sofii Coppoli. Skojarzenie estetyczne jest tutaj trafne. Pudrowe pastele, cukiernicza finezja i atmosfera arystokratycznej przyjemności przywołują kadry słynnej produkcji, w której kostiumy, słodycze i wnętrza tworzyły niemal baśniową wizję dworskiego życia.

Principessa cieszy się jednak zupełnie innym statusem w zależności od miejsca. W Mediolanie Sant Ambroeus pozostaje przede wszystkim elegancką cukiernią o ugruntowanej tradycji. W Szwecji tort księżniczek jest częścią kulinarnego dziedzictwa, a jego popularność pielęgnuje się między innymi podczas dorocznego tygodnia poświęconego temu wypiekowi, połączonego z akcjami charytatywnymi. Nowy Jork uczynił z niego natomiast symbol towarzyskiej przynależności. Różowa kopuła marcepanu stała się rozpoznawalnym elementem estetyki Upper East Side, podobnie jak charakterystyczne adresy, ulubione restauracje i marki wybierane przez jej mieszkańców.

Przeczytaj też: Pokój nauczycielski jak wnętrze modnej restauracji. Z tej szkoły nie chce się wychodzić

Principessa ciasto

Fot. IG @santambroeus

Pytania i odpowiedzi

Czym jest tort Principessa?

Principessa to firmowy deser włoskiej cukierni Sant Ambroeus, przygotowywany z cytrynowego biszkoptu, kremu waniliowego, bitej śmietany i różowego marcepanu. Jego receptura nawiązuje do tradycyjnego szwedzkiego tortu księżniczek.

Ile kosztuje tort Principessa w Sant Ambroeus?

Cena zależy od wielkości zamówienia. Według informacji przytaczanych przez CNN największe wersje tortu osiągają cenę 360 dolarów. W cukierniach dostępne są również pojedyncze porcje.

Gdzie można spróbować słynnego różowego tortu?

Principessa jest dostępna w lokalach Sant Ambroeus, między innymi w Nowym Jorku i Mediolanie. Szczególną popularnością cieszy się cukiernia na nowojorskiej Upper East Side.

Skąd pochodzi przepis na Principessę?

Inspiracją była szwedzka prinsesstårta, której recepturę opublikowała w 1929 roku Jenny Åkerström, nauczycielka gotowania trzech szwedzkich księżniczek. Sant Ambroeus stworzyło własną wersję deseru, wyróżniającą się różowym marcepanem.

Dlaczego Principessa stała się modna wśród nowojorskich elit?

Na jej popularność wpłynęły prestiż Sant Ambroeus, związki cukierni z branżą mody oraz obecność tortu podczas ekskluzywnych wydarzeń. Charakterystyczny wygląd deseru uczynił go również rozpoznawalnym motywem w mediach społecznościowych.

Zdjęcie główne: IG @ santambroeus

Monika Subda Avatar

Monika Subda, redaktorka i dziennikarka od 15 lat związana z mediami internetowymi, w których pisze o tym, co aktualne i warte uwagi. Absolwentka filologii polskiej. Najbliższe są jej moda i kultura, szczególnie tam, gdzie wzajemnie się przenikają. Lubi wyłapywać nowe trendy, inspirujące marki i zjawiska, o których za chwilę może być głośno. Prywatnie fascynuje się chłodniejszymi rejonami Europy. Chętnie wraca do reportaży Ilony Wiśniewskiej i filmów z nurtu Dogmy 95.